red orange yellow green blue pink white

Wrom ??

Friday, January 15th, 2010
Jamie zit in de wrom-fase. Ook de wie en waar fase en ook nog eens de wat fase. Continu vragen en mama dus continu antwoorden, totdat je er moe van wordt. Vanmorgen merkte ik dat hij het ook allemaal onthoudt.
Gisteren moesten we de auto bij het bejaardenhuis parkeren om naar school te gaan.

"Mama, wat is dat voor groot huis ?" Dat is een bejaardenhuis schat. "Mama, wat is een bejaardenhuis ?" Een huis waar bejaarden wonen. "Wat zijn bejaarden ?" Dat zijn hele oude mensen. Nog ouder dan opa en oma. "Waarom wonen ze… Read More

Zo, dat hebben we achter de rug

Monday, January 4th, 2010
2 Stralende toetjes kwamen de school uitlopen. Lekker handig overigens, omdat ze in andere klassen zitten hebben ze ook andere uitgangen. Een beetje dat spelletje van Ted de Braak: waar komt de stok vandaan vallen ?
Gelukkig was daar ervaren tweelingmama Bianca die haar zoons in dezelfde klassen heeft zitten als waar Kim en Jamie zitten :)
Robin was mee vanmorgen. Ook zij vond het wel erg spannend en wilde toch ook wel een beetje trots haar broertje en zusje haar "ouwe" school laten zien. Zij ging met Kim mee, ik vermoedde dat Kim er het minste problemen mee zou hebben. Dat klopte ook, Robin werd door Kim weggestuurd: "Ga maar Robin,… Read More

Broeder-zuster liefde

Monday, January 4th, 2010
Jamie en vooral Kim zijn snotverkouden. Zoals altijd hoest Kim er flink bij en wordt ze dus 's avonds/'s nachts een beetje huilerig hiervan wakker.
Meestal valt ze vanzelf weer in slaap, dus ik wacht altijd even voordat ik naar haar toe snel.
Maar gisteravond was ik toch écht te laat. Ze bleef een beetje jammeren en toen ik naar boven ging zag ik dat Jamies kamerdeur op een kiertje stond én die van Kim. Heel stilletjes sloop ik naar Kims kamer, want ik hoorde namelijk geen gejammer meer.
Naast Kims bedje, op z'n knietjes zat Jamie. Hij aaide haar met één hand over haar bolletje:
Stil maar Kimmetje, ga maar lekker… Read More

6 Mei 2005

Sunday, January 3rd, 2010
In gedachten verzonken zat ik op een koud stoeltje. Â Ik luisterde naar mensen die mooie dingen over iemand vertelden. Vooraan in de ruimte stond een houten kist en achter de kist kon je door de ramen, van de vloer tot aan het plafond, de zon door het lentebladerdek van de bomen aan weerszijden van de laan zien schijnen. Â Ik was op de begrafenis van een aimabele man, een man die mij (hoogstwaarschijnlijk onbedoeld) de liefde voor de politiek had bijgebracht. Â De hele voorgaande week hadden de tranen mij al heel hoog gezeten en regelmatig liep het overloopje over. Ik snapte er al niks van, deed het me zoveel ? Â En nu zat ik hier, met beide… Read More