Zo, dat hebben we achter de rug
2 Stralende toetjes kwamen de school uitlopen. Lekker handig overigens, omdat ze in andere klassen zitten hebben ze ook andere uitgangen. Een beetje dat spelletje van Ted de Braak: waar komt de stok vandaan vallen ?
Gelukkig was daar ervaren tweelingmama Bianca die haar zoons in dezelfde klassen heeft zitten als waar Kim en Jamie zitten 
Robin was mee vanmorgen. Ook zij vond het wel erg spannend en wilde toch ook wel een beetje trots haar broertje en zusje haar “ouwe” school laten zien. Zij ging met Kim mee, ik vermoedde dat Kim er het minste problemen mee zou hebben. Dat klopte ook, Robin werd door Kim weggestuurd: “Ga maar Robin, ik ben al groot, ik kan het wel”.
Ik bleef bij Jamie. Die hield (als verlegenheid pur sang) uiteraard z’n mondje stijf dicht. Gelukkig vertelde het buurjongetje aan de juf dat hij écht kon praten; “Hij had het wel eens gehoord”. Beetje ongelukkig nam Jamie afscheid. Zonder huilen weliswaar, maar écht gelukkig was hij niet.
De juffen zijn lief, de kinderen zijn lief en jippie !!! Het buurmeisje (grote voorbeeld van Kim) zit bij haar in de klas en het buurjongetje bij Jamie.
Ze hebben gekleurd en gebouwd, geknuffeld met de juf en ze wilden vanmiddag weer…..
Mwoauh, deze week alleen maar ’s ochtends, dat vind ik goed zat.
En ik ?
Om 10 over 12 kon ik eindelijk die ziel onder mijn arm vandaan plukken en weer op de juiste plek zetten 
Tags: basisschool, Jamie, Kim, tweeling
