Over hier
Een prietpraat, burgerlijk, "oh-wat-ben-ik-trots-op-mijn-kinderen"-log, met af en toe wat politiek, fotografie en wat er nog opkomt. Maar voornamelijk over dochter Robin (okt '96) en tweeling Kim (meisje, dec 2005) en Jamie (jongetje, dec 2005).




Over

Ik ben over !!!!
Wordpress log maar ook hier.

Maar aangezien ik inmiddels alle oude posts heb geïmporteerd in wordpress, zijn alle oude posts (zonder comments) ook hierin te vinden. Wellicht wat verkort en vernaggeld, maar enigszins leesbaar :)
22 07 09 13:27 | | Dit weblog | Geen commentaar |

Ontdekking !!!

Poepen op de WC is leuk !!!!
Want dan valt je drol in het water en worden je billen nat. :-)

(Aldus Kim)
21 07 09 00:25 | | Kim | Geen commentaar |

Knuffeldood !!!!!!!!!

Leuk hoor zo'n klein broertje en zusje.
Vooral als ze je de knuffeldood willen geven :-)








(klik voor groter)
19 07 09 22:27 | | Kinderen | twee x commentaar |

En toch istie van mij het leukst :)

Ja, ach ... (zegt-ie nonchalant trots) die van joumogen er ook zijn :)
Comment van broertje op vorige post. En hij heeft nog gelijk ook !



Maaruh, hij is GEEN cowboy.
"Ik ben Michael !"

red.: Michael Knight van de Knightrider.
22:16 | | Jamie | Geen commentaar |

Kinderen

Vraagje aan andere ouders/moeders. Hebben jullie dat nou ook ?
Dat ieder kind wel iets heeft wat "onhebbelijk" is, of reuze "irritant", waardoor je extra blij bent dat jouw kind dat niet heeft en waaruit blijkt dat jouw kinderen tóch de allerleukste zijn ?

Begrijp me niet verkeerd, ik vind eigenlijk alle kinderen leuk, maar niet als mijn kind. Niet het kind wat ik accepteer om 3 uur 's nachts in mijn bed, of wiens billen ik afveeg (jak, billen van andere kinderen).

Alle kinderen hebben wel zoiets. Nou ja, niet helemaal, bijnà alle kinderen.

Er is 1 klein jongetje van bijna een jaar, die NIET zoiets heeft. Waarvan gewoon alles leuk is, wat gewoon een schatje is, een lekker ventje, vrolijk ventje.
Of is het onhebbelijke van dat ventje dat hij niks onhebbelijks heeft ?

Mijn kleine neefje, ik zag net weer een paar foto's van hem op papa's site. En zelfs met de waterpokken is het een heerlijk mannetje.
18:52 | | Kinderen | twee x commentaar |

Zoveel

Ik log zo weinig, maar er gebeurt zoveel...

Robin dus bijna naar de middelbare school. Ze heeft net weer een nieuwe gang door de medische/psychische mallemolen doorgemaakt en buiten de ADHD die ze heeft (en we al jaaaaaaaaaaren wisten) en die via medicatie en opgedane wetenschap, goed te behappen was, zijn we er nu achter dat ze ook een vorm van autisme heeft. Het meisje zelf verandert er totaal niet door, maar het is toch even slikken. Allerlei vragen over de toekomst kwamen omhoog. Red ze het wel zelfstandig als ze groot is ? Kan ze wel een opleiding later gaan doen ? Vind ze wel werk, een partner, kinderen ?

Inmiddels is dat wat gezakt en gaan we gewoon door, ze redt het vast !! Daar vertrouwen we maar op.
Er viel wel ontzettend veel op zijn plekkie, kwartjes vielen continu en voor Robin was het ook wel lekker; ze is niet gek, maar haar hersenen werken gewoon anders.

Kim en Jamie staan ingeschreven voor een basisschool. Toch besloten voor dezelfde als waar Robin zat, alhoewel het daar niet helemaal lekker loopt (of gelopen heeft), maar die leerkrachten zijn van die schatten !!

Ze kletsen als een gek, hebben hele verhalen en worden al zo groot. Ze zijn bijna zindelijk (zucht, steun, kreun..ééntje is al een ramp, maar 2 tegelijk ?????)

Jamie z'n buik gaat goed, gelukkig, nu maar gaan uitzoeken waarom we nu 6 uur op de SEH gezeten hebben.
Volgende week woensdag met Kim naar de KNO-arts (eindelijk !). Dit kleine meiske gaat dus waarschijnlijk haar grote zus achterna; buisjes erin en de amandelen eruit. En dan maar hopen dat ik deze winter niet zo vaak bij de huisarts zit.

Vorige week heb ik de Playmobil van Robin weer boven water getoverd en K+J zijn al de hele week zoet met het poppenhuis, supermarkt en vliegveld. Vooral Kim is uren bezig met boodschappen doen.
Jamie is gek van muziek en zit heel vaak op een stoeltje heel zachtjes mee te zingen voor z'n "ghettoblaster"

M. is druk, heel druk met z'n eigen zaak die eigenlijk als een tierelier loopt.

En ik zelf stop over 2 weken met mijn WEP, behorende bij mijn opleiding tot casemanager. En eigenlijk wel heeeeeeeeeel jammer, het (bijbehorende) werk is leuk, de doelgroep is leuk, de mensen op de afdeling zijn leuk. Ik heb het er namelijk wel naar mijn zin, alleen een vaste baan zit er helaas niet in...

En.......bijna vakantie.
Heel burgerlijk met de caravan naar België. 2 Weken met het gezin.
Saai hé ? :-)
18 07 09 22:19 | | Kinderen | Geen commentaar |

Gôh

sarcasmemode on:

Zou het ?

6 Uur is toch helemaal niet lang ?

sarcasmemode off
14 07 09 18:23 | | Dit weblog | twee x commentaar |

6 Uur...

Arme Jamie

We hebben net 6 uur doorgebracht, 6 uur op de SEH van het ziekenhuis om te bepalen of hij nu wel of niet een blindedarmontsteking heeft. De vorige keer, rechtstreeks naar de kinderarts ging een heel stuk sneller, maar dit...
Eén voordeel, het grootste gedeelte waren we met z'n 3-en en hoefde ik niet alleen het zielige kleine ventje te vertroetelen. M. had z'n ouders gebeld, die op de meiden gingen passen (overigens is ook de kleinste meid niet helemaal lekker), zodat hij naar het ziekenhuis kon.

Vannacht begon het gehuil en gespuug. Om het half uur kwam er een golf uit, even indutten, wakker worden van de krampen, huilen, spugen en weer indutten. Hij had veel pijn in z'n buik en in de loop van de nacht daalde dat van z'n navel naar z'n rechteronderbuik. Toen het ventje ook z'n ontbijt niet wilde, nog meer begon te spugen, met gal, belde ik de huisarts. We konder gelijk komen en gelijk door....
Om half 10 waren Jamie en ik daar dus. En weer was hij een held. Prikken ging zonder problemen, onderzoeken ging zonder problemen, temperaturen liet hij gelaten over zich heen komen.
Bloed liet wel ontstekingen zien, maar niet noemenswaardig.
Eindelijk na 4,5 uur mocht hij voor de echo, ook hier was hij een held. Bleef heel stil liggen, terwijl het hem wel pijn deed. En ik zag wat de radioloog ook zag; geen blindedarmontsteking, maar wel vrij vocht in z'n buikje, vergrote darmen, ontieglijk veel beweeglijkheid. Er zit dus wel een probleempje, alleen niet op te lossen door een chirurg.

Maar we zijn weer thuis, paracetamol doet wonderen, hij drinkt weer wat, heeft iets praatjes, maar nog steeds een afgetrokken, ielig, wit bekkie en totaal geen energie.
Morgen om 9 uur terug, of het moet opeens heel goed gaan, dan niet of eerder als het slechter gaat.

Mijn held !!!



Mijn Held !!!
10 07 09 20:15 | | Jamie | vijf x commentaar |

Het gaat écht lukken deze zomer

(en het werd tijd ook, ze zijn 3 en een half)

Al bijna een week loop ik ongeveer 20x op een dag heen en weer met een potje.
Nadat mijn moeder dinsdag was begonnen met ze in hun blote k*nt te laten lopen en 2 potjes buiten neer te zetten, is het hek van de dam.
Continu komen er plasjes aan en is het rennen !!!
Kim, zoals het meisjes betaamt, wil daarna zelluf afvegen. Jamie staat na het plassen als een exotische danser af te schudden.

Omdat ik alleen een meisje gewend was, vind ik zijn manier van plassen zo aandoenlijk en zo groot tegelijk. Nadat hij de eerste keer met een boog óver het potje pieste, wordt er nu gericht. Gewoon schattig !!

En ze doen het goed hoor !! Gelijk alleen nog maar 's nachts een luier en overdag gaat alles op het potje, maar dan ook gelijk alles ( de laatste dagen ook zonder ongelukjes). We hebben samen wat drollen uitgezwaaid, die via de riolering naar hun vriendjes gingen :)

En vanmiddag, toen we bij en met de treintjes waren, kwam Kim heel stilletjes naar me toe: Mama, heb ik een luier om ? Ja, hoezo ? Dan ga ik nu poepen, want de WC is bang.
Jaja, we komen er wel deze zomer (en besparen € 60,00 per maand uit !)
06 07 09 00:45 | | Jamie, Kim | drie x commentaar |

@Home.....en daarbuiten