Over hier
Een prietpraat, burgerlijk, "oh-wat-ben-ik-trots-op-mijn-kinderen"-log, met af en toe wat politiek, fotografie en wat er nog opkomt. Maar voornamelijk over dochter Robin (okt '96) en tweeling Kim (meisje, dec 2005) en Jamie (jongetje, dec 2005).




Morgen was dus vandaag

Vandaag begonnen, na een jaar niet "gewerkt" te hebben met mijn (zoals dat zo mooi heet) Werk Ervarings Plaats.

En moe dat ik ben !!!
Niet alleen omdat ik na een jaar weer werk, maar ook omdat ik heel, heel veel indrukken heb opgedaan, voor mijn gevoel wel duizenden nieuwe gezichten heb gezien, even zoveel handjes heb geschud, 10-duizenden nieuwe termen heb mogen aanhoren en omdat het een zittend beroep is. Ik heb natuurlijk 17 jaar een arbeidsintensief, lichamelijk redelijk zwaar beroep gehad en nu moet het opeens tussen die 2 oren !!

Ik voelde me wél welkom:
Zij had al gebeld voordat ik er was, toen ik voor de allereerste keer mijn outlook opende, stond er al een mailtje van haar in mijn inbox en 2 uurtjes later belde ze nog een keertje.
Leuk, zo'n "collega" :) (gôh, dat ik dat ooit nog eens zou zeggen)

Maar het is wel leuk, daar heeft ze gelijk in en ik heb er helemaal zin in om er iets van te maken.
Alleen nu nog een verklarende woorden- cq afkortingenlijst.....
27 01 09 21:11 | | Dit weblog | drie x commentaar |

Nou ja zeg hé,

is dat niet veel te snel ?

Net Kim en Jamie opgehaald van het KDV.
Kim zat 2 paarden te braden en Jamie was een baby/dreumes eten aan het geven en straalde helemaal.
(hij wil ook een baby......)

Was het er helemaal niet mee eens dat we naar huis gingen, want de baby had nog heel z'n spiegelei niet op !!!

Hier thuis doet meneer z'n schoenen uit, jas uit en alledrie de onderdelen liggen her en der verspreid in de schuur.
Neemt een run naar de koekla, pakt het blik ontbijtkoek, haalt 2 sneetjes daaruit. Pakt uit een andere la een mes, uit de koelkast de boter en begint de sneetjes te smeren....

Met open mond kijk ik, 3 jaar istie pas !!!
Dit begint toch pas bij een jaar of 8 ?
En Robin was getuige en vond het wel leuk geloof ik, één van die sneetjes was voor haar, dat dan weer wel.

Oh ja, Jamie is inderdaad door de waterpokken heengehobbeld. 36 Uur koorts, heel goed te verhelpen met wat paracetamol, één huilnachtje en wat jeuk. Zo hoort het dus !!!
23 01 09 17:49 | | Jamie | twee x commentaar |

Kind van deze tijd

Kim is een bijdehandte, slimme en berekende dame.
Door de waterpokken en omdat ze toen zo ziek was, heeft ze flink veel exclusieve aandacht gekregen en natuurlijk haar zin (smeren mama ! daar !! en hup mama/oma ging smeren) en dan is 8 dagen best wel lang.

Daardoor had ze even iets nieuws. Als ze iets moest doen, haar eten moest opeten of gewoon luisteren gooide ze haar peutercharmes in de strijd:

"Kan niet mama, mij een beetje ziek"


en zette haar droopie-oogjes aan en een trillend onderlipje op.

Gelukkig is dat eruit, ze merkte dat het twee keer werkte, omdat het aandoenlijk was, maar daarna vielen we er niet meer voor.

Nu heeft ze iets nieuws.

"Kan niet mama, Tim een beetje stuk, mij batterijen op"



En als een plumppudding zakt ze in elkaar met dichte oogjes.

Niks krijg je meer voor elkaar, echt helemaal niks.
Eerst moet je een namaak schroevendraaier op haar neus zetten, het onzichtbare klepje voor haar mond verwijderen, de lege batterijen uit haar mond halen en de nieuwe er weer in.
Onzichtbare klepje er weer op, schroefje in neus weer vastdraaien, op het knopje drukken (navel) et voila.

Net zoals Coco de Papegaai (Fur Real Friends) knippert ze heel snel met haar ogen, begint te fladderen en roept hallo.

"Tim doet het weer"



Zucht, emmers batterijen gaan er hier doorheen.....

Noot van de redactie; Ze heet echt Kim, maar noemt zichzelf Tim en dat blijft ze volhouden. Soms is het Timmie net zoals mama soms mammie is.
Jamie is Tamie.
Als ze mama in de war wil brengen heeft ze het ook over Timmie en Tamie en ben ik helemaal de kluts kwijt en kan ze, quasi-boos, zuchten en steunen dat ik haar niet begrijp; Neehee mammie, Timmie ! nie Tamie !!! Éch wel !!!
(Ik betrap me er zelfs op dat ik haar Tim begin te noemen en zo krijg ik opeens een leuke associatie met die naam)
10:25 | | Kim | twee x commentaar |

Kriebelig word ik er van

Eigenlijk al ruim een jaar word ik er helemaal kriebelig van.
Het irriteert me mateloos en helaas hoor ik het steeds meer.

Die reclames die het over een "tent" hebben...

"16 uur een stralende tent als je smeerseltje X gebruikt"



Aargh, ik wil helmaal geen stralende tent, dat slaapt zo ontzettend klote op de camping en alle muggen in een omtrek van 5 km komen bij je zitten.
15 01 09 00:09 | | Dit weblog | een x commentaar |

Jaaaaaaaaaa

Waterpokken deel 3

En vandaag begon nummer 2 met blaasjes....
Dus de mentholpoeder is weer aan het stuiven in huize Xandra

Kim zit nog steeds onder de korsten en aan de korsten te zien, waren een flink aantal pokken ontstoken.
Maar ze zit wel weer lekker in haar vel, eet en drinkt tenminste weer en ze slaapt na 8 nachten krijsen weer gewoon.
Ze had ook nog een antihistamine drankje gekregen van de huisarts en op de ergste plekken konden we lidocainegel smeren.

Waterpokken...een normale kinderziekte waar de meesten geen last van hebben. Slechts 10% heeft het wat erger en sommigen daarvan weer met complicaties. Justem, dat was Kim.
Als ik de statistieken mag geloven, hobbelt Jamie er dus doorheen.
14 01 09 21:42 | | Jamie | Geen commentaar |

Echt waar

Dit was vandaag :








(klik voor groter)
12 01 09 00:26 | | Fotografie | een x commentaar |

Winter

Jeeminee, je zal maar in een plaats wonen die voor meer dan de helft uit plassen bestaat.
Waar je in de zomer lekker kan zwemmen, waar een strandje is.
Een dorp waar een zeilschool is en je dus ook kan zeilen. Waar 3 kwart van de kinderen op zeilles zit en met het water opgroeien (maar geen schoolzwemmen is, maar das weer een ander verhaal)
Een dorp waar dus zo'n beetje één keer in de 10 jaar diezelfde plassen helemaal dichtgevroren zijn.
Het deurp waar het plaatselijke restaurant aan het water, met haventje, zijn terras aan het water, ombouwt tot een skihut, met bijbehorende muziek, snert, warme choco en glühwein.
Waar duizenden mensen uit de omgeving naar toe komen om ook te schaatsen, alle wegen in de omgeving vastzetten en het hele deurp vol parkeren.

Het oerhollandse dorp waar je het idee hebt dat je op wintersport bent. Het is koud, de zon schijnt, iedereen is vrolijk, mensen lopen in skikleding, mutsen op, sjaals om en dikke wanten aan.

Jong en oud stonden op het ijs. Met schaatsen, zonder schaatsen. Moeders (en vaders) op de noren, achter een kinderwagen. Kinderen op sleetjes voortgetrokken door een volwassende. Hele slierten mensen die een rondje plas maken. Giebelende pubermeisjes, stoer schaatsende puberjongens.
Valpartijen, schuifpartijen.
Kinderen met rode wangen en bevroren snottebellen.
Het dorp had opeens twee keer zoveel inwoners.

En dan hoeven wij alleen maar de straat over te steken en we zijn op diezelfde plassen als waar al die mensen met voorpret een dagje uit van maken.
Als je de voordeur open zet, hoor je ski-hut muziek, als je goed luistert hoor je zelfs de klapschaatsen.

Ik zei het al vaker, ik woon in heel niet zo'n slecht dorp. Alleen die gemeenteraadsleden hé ? Die zijn best wel een beetje vervelend :-)
11 01 09 19:13 | | Dit weblog | Geen commentaar |

IJsbloemen

Ik kan me eigenlijk niet herinneren dat we écht ijsbloemen op de ramen hadden sinds M. en ik samen zijn.
Vroegûh wel, als kind, bij mijn ouders.

Waren de winters dan toch strenger toen.

In ieder geval werd ik vanmorgen wakker, de zon priemde door de gordijnen heen, dus ik deed ze open. En ik zag ze, ijsbloemen....

(klik voor groter)
10 01 09 10:38 | | Fotografie | twee x commentaar |

Waterpokken 2

En natuurlijk heeft Kim het dus inderdaad net iets erger dan de rest.
Is het een normale kinderziekte, waar de meeste kinderen geen last van hebben, is Kim er dus écht goed ziek van.
Gisteravond om 11 uur begon ze met krijsen.
Vannacht om kwart voor 5 viel ze in slaap.
Om 6 uur was ze weer wakker en daarna 4 hazeslaapjes van een kwartier.
Natuurlijk heeft ze koorts, natuurlijk is er nu geen enkel plekje zonder waterpok en natuurlijk is zij juist degene met complicaties.
Ik kom dus net weer van de HAP vandaan met een antibiotica kuur; ut meiske heeft de complicatie oorontsteking....

Uitgeput is ze net in de auto in slaap gevallen, totdat de jeuk weer te erg wordt..

-wordt vervolgd-

(en nee, Jamie nog steeds niet)
04 01 09 16:17 | | Kim | een x commentaar |

Waterpokken

We worden gestraft, en Kim nog het meest.
Robin heeft ook waterpokken gehad (uiteraard), maar had op haar hele lijf net zoveel pokjes als dat Kim alleen al op haar oor heeft.
Het meiske zit echt enorm onder, heeft heel veel pijn (en jeuk) en is er gewoon niet lekker van.
Maar wat wil je, ze zitten in haar neus, in haar keel en mond, in haar oren, overal in de luierstreek (ze kan dus ook bijna niet zitten)





(klik voor groter)


En Jamie heeft ze nog steeds niet.....(fingers crossed)
03 01 09 22:17 | | Kim | twee x commentaar |

Bijna vergeten



Aan jullie allemaal, iedereen die wel eens op mijn log en/of hyves komt wens ik jullie het meest fantastische jaar ooit toe.
Zo'n eentje waarbij je op donderdag 31 december 2009, zo rond een uur of 11 op de bank zit, even om je heen kijkt en bij jezelf denkt: Soo, da heb ik toch goe gedaan !!!
16:39 | | Dit weblog | een x commentaar |

Zooooooooooo zielig

Ons meiske gaat de laatste tijd niet zo makkelijk. Ze houdt het 4 á 5 dagen op, dan istie heel hard, doet het pijn en houdt ze het nog meer op. Als ze het alleen maar ophield, was het niet zo'n heel groot probleem, maar ze heeft er écht last van.
Wil niet eten, wil niet drinken en jankt de hele boel bij elkaar als ze aandrang heeft.
Gisteren, nieuwjaarsdag, was ze dus al 5 dagen niet geweest. Ze krijgt al een laxeerdrank, maar dat helpt dus niet. Ze had al 2 dagen achter elkaar microlax gekregen (een soort paardemiddel). Die microlax was eruit, de rest bleef lekker zitten waar 't zat.
Dus hup naar de HAP, geen spoed, maar dit was voor 't meiske ook niks en ik hoefde het niet eens te vragen, de assistente wilde graag dat ik langs kwam.
Daar moest natuurlijk de luier uit en wat zagen we ? Buiten dat het daar vuur en vuurrood was, de eerste waterpokjes.....
Mien Muts moet natuurlijk precies nu de waterpokken krijgen en dan lekker op plekken die niemand ziet, maar die wel heel irritant zijn. Volop in het luiergebied, binnenin haar mond, volop in haar haar. Echt overal, maar wel verborgen.

Overigens lukte het na het HAP-bezoek wel. We hebben een verdovende zalf meegekregen, waardoor het niet meer pijn doet. En sinds het bezoek is ze bijna een kilo lichter....

Maar ach, die waterpokken. Het strooit zo moeilijk mentholpoeder in die wangzakken.
(en nee, Jamie nog niks, maar dat zal vast niet lang meer duren)

(best moeilijk zo'n stukje schrijven, zonder die woorden waardoor er allemaal viespeuken via google op dit stukje terecht kunnen komen)
02 01 09 21:11 | | Kim | Geen commentaar |

@Home.....en daarbuiten