Over hier
Een prietpraat, burgerlijk, "oh-wat-ben-ik-trots-op-mijn-kinderen"-log, met af en toe wat politiek, fotografie en wat er nog opkomt. Maar voornamelijk over dochter Robin (okt '96) en tweeling Kim (meisje, dec 2005) en Jamie (jongetje, dec 2005).




Vandaag

Vandaag begon lekker....niet dus.
Volgende week zouden ze beginnen met de reconstructie van onze straat; nieuw asfalt, verleggen van het fietspad, éénrichtingsverkeer en groenvoorziening aanpassen.
En om die groenvoerziening gaat het.

We hebben samen met de buren één oprit/brug over een sloot, aan beide kanten van deze oprit staat stond een prachtige bolboom van 10 jaar oud. 5 Meter hoog, een kroondoorsnede van bijna 4 meter en een stamomtrek van ruim 80 cm. Deze bomen waren zooooo mooi, zoooo gelijk in de straat etc. Deze werden gewoon behouden en gebruikt in de reconstructie.

Verder stonden er aan de overkant van de sloot 4 iets jongere bolbomen, ook prachtig. Die laatste 4 moesten gerooid worden, men wilde uniformiteit in de straat en evntueel konden deze in overleg verplaatst worden.
Op het moment dat dit overleg plaatsvond, een uurtje nadat we gevraagd hadden of we het even over het rooien konden hebben, zat de motorzaag al in de stam....wat bedoelde u ook weer mevrouw ?

Dat speelde net iets nadat er 3 man, grijnzend en oost-indisch doof hun freudiaans verlengstuk in die ene boom gezet hadden. In mijn roze badjas was ik het huis uitgerend. Fluitend, roepend, gillend om hun aandacht. De opzichter, aan de andere kant van de straat in een geanimeerd gesprek met die afgrijselijke overbuurman, keek me lachend aan: "mevrouw, u kunt klagen wat u wilt, maar juist daarom zagen we uw boom, als middelste van alle inritbomen, als eerste om" leek zijn grimas te zeggen.

Vanavond bleek dat mijn buurman dreigde zijn auto onder de boom te zetten, als ze binnen rooi-afstand van zijn boom kwamen. Dat had ik ook moeten doen blijkbaar, in mijn straat staan nu 5 prachtige inritbolbomen en 1 stam van 40 cm hoog......

Maar ik ben nog niet klaar, ik ben tenslotte niet voor niks gemeenteradslid hier. Ik weet hus mijn wegen wel in het ambtelijke apparaat.

Maar ik had het vooruitzicht van een dagje uit. Met 2 ontzettend leuke web-mensen zou ik een dagje uit hebben.
En inderdaad, dit maakte de ochtend helemaal goed !!!
Ik heb ontzettend gelachen. Zelfgedraaide ballen op een alpenweide, boodschappen doen bij Jan Snel met de niet geldige rode stickertjes.
Freubelen met softboxen en flitsers.
Stoelen en kruizen (foutje) op de foto gezet.

Tnx. Aad en Smarts, ik heb een hele leuke dag gehad. Jullie zijn een leuk stel mensen (en wat een heerlijke meid is Zoë !)




(en oh ja, die lange sperciebonen horen bij de Catalpa )
27 08 08 23:46 | | Fotografie | vijf x commentaar |

Een dag die ik snel wil vergeten ;)

"Kom op, we gaan vrijdag lekker nutteloos treinen. Gewoon heen en weer om Kim en Jamie met het fenomeen trein kennis te laten maken."
Dat zei mijn moeder nadat ik haar vorige week naar het station bracht omdat ze naar de ARBO-arts moest en Kim en Jamie met een verlangende blik de trein uitzwaaiden.
Oké, maar dan niet helemaal nutteloos. We gaan naar Utrecht, spreken daar af met een bijna ontploffende schone zus, lunchen en gaan weer terug.
Aldus geschiede.
En ik, ik weet weer waarom ik nooit meer met de trein ging.

Voordat we gingen, klettert mijn telefoon uit mijn hand. En geloof me, een touchscreen met een gebarsten glas werkt niet. (gelukkig in een wijze bui een verzekering afgesloten toen ik 'm nam en inmiddels is hij al afgehaald voor reparatie).
Daarna lekker met de trein (ging goed) en lekker lunchen met tante. Ging goed, totdat WIJ buiten gingen zitten en het begon te regenen....
Daarna met de roltrap en de roltrap en de roltrap en de roltrap, gymspullen halen voor Robin. Maar Kim wilde met de roltrap en zoals in dit stukje staat kan je de uitkomst al raden.

Dus mensen op Hoog Catharijne. Die gestresste vrouw met een krijsend kind op haar schouder; dat was ik !
"Nee mama, au-pijn, niet doen. Nee !!! Met trap. Au !!!"
En als ze niet op mijn schouder hing, lag ze op de grond of was ze een winkel aan het binnenrennen op zoek naar een roltrap (overigens kan mijn moeder met een gipsen voet heel hard rennen !)

Daarna weer de trein in. En toen bleven we stil staan...We hebben verdikkie 3 kwartier stil gestaan zonder te horen waarom. Mijn tolerantieniveau was inmiddels gedaald tot het laagste niveau ooit !
De kinderen waren het zat, ik was het zat en in mijn tas zat ook niks meer om ze te verleiden. (eigenlijk viel het met Jamie wel mee, die was helemaal gelukkig in z'n trein en nam alles met hele grote ogen op. Die zal vannacht wel gaan spoken)

Nu ben ik gelukkig thuis, ik heb ze heel opvoedkundig fout voor de TV gezet en ben rustig aan de koffie gegaan. Langzaam aan glijdt vandaag van me af.
22 08 08 18:10 | | Dit weblog | Geen commentaar |

Oh ja

Ik ben een beetje blij...
Eindelijk heb ik datgene wat ik al heel graag wil op mijn telefoon en het heeft me ook nog eens niks gekost !

Ik heb natuurlijk zo'n MDA geval, op zich al een fantastisch ding, waar ik écht hartstikke blij mee ben. Zo'n beetje mijn halve leven zit erin.

En sinds dit weekend zit er TomTom 7 op. Jippie !!!!!!

Eindelijk mijn eigen navigatiesysteem, helemaal up to date, met flitspalen én file-info, gewoon, zomaar op mijn gewone telefoon. Dus geen gesleep met nóg een apparaat (daar zit het ook op, maar werkt lang niet zo fijn)
Navigeren naar contactpersonen, bellen naar nuttige plaatsen en nog meer leuke speledingetjes !
Xan is blij :)
20 08 08 12:50 | | Dit weblog | Geen commentaar |

K*t-zooi

Stukje bij beetje valt hier het halve huis uit elkaar.

De kozijnen hebben dringend een verfbeurt nodig, voordat we de deur niet meer open hoeven te doen, maar het hele kozijn kunnen verwijderen.
De badkamerkranen lekken, Kim en Jamie "moeten" uit elkaar, dus beneden moet een logeer/studeerkamer gecreeerd worden, zodat Kim naar het kleine kamertje kan, Klik voor groterde keukenkraan lekte én viel uit elkaar, dus daar is gisteren een nieuwe geplaatst door M. (hij was niet blij met mijn superspontane actie om met een kraan thuis te komen, maar hij is wel mooi !).
Bijna een jaar geleden wilde ik onze slaapkamer omruilen met die van Kim en Jamie, dus ik was al begonnen met behang trekken.......Prachtig hoor, die roze gipsblokken.

En net ? Toen overleed onze wasmachine.
Met 3 kinderen die zich op een of andere manier snel vies weten te krijgen is die écht nodig......
12:38 | | Dit weblog | Geen commentaar |

Aaaaargh

Kimmetje is overal voor in en heeft een sterke eigen mening. Een hele sterke eigen mening, wat zeg ik.....ik heb nog nooit iemand gezien met zo'n sterke eigen mening. Een klein wolfje in lamskleren.
Ken je die verhalen van die krijsende peuters op een supermarktvloer ? Of die stampende ukkepukken die hun zin niet krijgen ?

Dat is Kim !

Dat sterke karakter zorgt er ook voor dat ze alles heel snel wil proberen, kan proberen en het, verrek nog an toe, ook nog eens kan. Kleuren met nu al de goede handgreep, pleisters op de goede plek krijgen (en ze uit de verpakking krijgen), DVD's opzetten, computers aankrijgen en noem maar op (gisteren liep ze met mijn EOS rond, driftig op het knopje drukkend, hengsel rond haar nek, hij stond alleen nog uit...)
En ondertussen weet ik het wel, ik moet geen verleiding tot uitproberen in haar omgeving plaatsen, maar ach, moeders zijn ook maar mensen.

Vanavond had ze tijdens het eten weer zo'n "ik ben twee en ik zeg nee !" bui. Boos, recalcitrant en krijsen aan tafel, moe omdat ze geen dutje meer doet, pissig omdat ze de verkeerde slab omkreeg en omdat ik aan haar rechterkant ging zitten ipv aan haar linkerkant, toen weer pissig omdat ik Jamie (die ook naast mama wilde zitten) aan mijn andere kant zette en zij daardoor naast papa zat en toen weer over de Rooie omdat Robin daartussen ging zitten; MAAR NIET MET HAAR EIGEN STOEL !!!!!!!!!

Oftewel, situatie hopeloos.

Ik heb haar dus snel naar bed gebracht en lekker op haar bed alles gedaan; schone luier, even lekker bij haar liggen, even kroelen, kriebelen op haar rug, spinnetjes doodslaan en even giebelen.
Ze was weer vrolijk, rustig en eenmaal beneden hoorde ik door de babyfoon niks meer. Heerlijk gaan slapen, dachten we.Pfoei.

MISPOES !!!

Mama had het volle blikje met zinkzalf op haar bedrand laten staan.
Mama was het helemaal vergeten.
En toen papa met Jamie naar boven ging en even bij zijn engeltje ging checken vond hij haar kroelslab wel erg raar aanvoelen.....

Het volle blikje zinkzalf was bijna leeg......Maar, en dat is dan weer een pluspunt, haar dekbed zat vol, haar kussen zat vol, haar haar zat zit vol, haar gezicht zat zit vol, haar armen/benen/buik zat zit vol met zinkzalf.
De echte ravage zal ik morgen bij daglicht pas aanschouwen, maar ik denk dat ik nu even moet gaan goegelen hoe ik in vredesnaam zinkzalf uit blond peuterhaar krijg.....

Na !!! het wassenHet dekbed was al in de (laatste beurt van; maar dat is een ander verhaal)wasmachine gegaan en kwam er dus zo uit. Gewoon nog onder de zinkzalf vlekken. (tjeetje, wat vloekt dit met mijn site-kleuren !)

Inmiddels ben ik erachter. Wat te doen bij zinkzalf in haar en textiel ? Vlekken insmeren met babyolie, goed inwrijven en daarna (voor het haar) wassen met shampoo of (voor textiel) flink in de vanish en daarna wassen.

Succes verzekerd. Kimmetje is weer schoon met een babyzacht huidje !
19 08 08 23:15 | | Kim | vijf x commentaar |

Groeten uit Drenthe !

Op de valreep toch nog lekker een weekje weg :

voor een keertje met z'n allen

10 08 08 22:00 | | Dit weblog | vijf x commentaar |

Druilerig weer

Wat doe je als het druilerig weer is, best lekkere temperatuur, maar om de haverklap regen en je hebt eindelijk die nieuwe DVD-speler kunnen aansluiten ?
Als die 2 kleinsten helemaal gek, maar dan ook helemaal gek zijn van Cars ?

Juist, je zet Cars op.

Alleen na een paar keer ben je hem als ouder wel flink spuugzat. Dus ik heb alle oude disneyfilms (oké, wel op DVD) maar weer opgesnord (wie wat bewaart heeft wat tenslotte)

Huidige score tot nu toe: Sneeuwwitje is niks en Dombo is ademloos ! (en ook die grote slungel zit er weer helemaal in)

Aanvulling 1 uur later: Te vroeg gejuichd. Net zoals bij Sneeuwwitje kwam bij Jamie de vraag; "Waar zijn de auto's nou ?"
Conclusie: 't Spul kijkt nu weer naar Bliksem en z'n liefje....
03 08 08 17:03 | | Kinderen | twee x commentaar |

@Home.....en daarbuiten