Over hier
Een prietpraat, burgerlijk, "oh-wat-ben-ik-trots-op-mijn-kinderen"-log, met af en toe wat politiek, fotografie en wat er nog opkomt. Maar voornamelijk over dochter Robin (okt '96) en tweeling Kim (meisje, dec 2005) en Jamie (jongetje, dec 2005).




Nieuw-nieuw-nieuw !!!

We wilden mijn ontslagvergoeding maar eens goed besteden aan iets nuttigs en iets solides.
Samen met het feit dat mijn broertje zijn Kronan nu maar eens aan de kant moest zetten en burgelijk moest worden in verband met die kleine die er bijna aan komt, was de keuze snel gemaakt.

Een nieuwe auto.

Door de vorige waren we verslaafd geraakt aan MPV's én automaat. Dus dat zeker. Nu aub mét cruise control en nog iets groter.
Iets luxer, nieuwer, sneller.
Broertje en schone zus namen graag die van ons over en wij hebben vanochtend deze gekocht:



Een Renault Grand Espace RXT 3.0 V6-24V automaat.
Alles erop en eraan, een zee van ruimte, 7 captains seats. (nee, niet die ene met de pook aan het stuur)

Maandag hebben we hem :-)
28 06 08 18:36 | | Dit weblog | twee x commentaar |

Flabbergasted

"Was het niet gewoon een muggenbult ?"



M. en ik keken de orthopeed met open mond aan en daarna elkaar. Zei die man dat echt ? Echt waar ?

Was het niet gewoon een muggenbult ?

Wat denkt die hork van een orthopeed wel niet ? Dat een ventje van 2,5 het uitschreeuwt van de pijn als je naar zijn pols kijkt door een muggenbult ? Dat een ventje van 2,5 een week lang zijn pols boven kaakhoogte houdt als de ultieme homo tijdens gay-day door een muggenbult ? Dat ze een ventje van 2,5 opnemen voor een muggenbult ? Dat ze een isotopenscan doen bij een ventje van 2,5 voor een muggenbult ? Dat de ontstekingswaardes in z'n bloed te hoog zijn door een muggenbult ?

Dat kregen we dus vandaag te horen, nadat we eerst foto's moesten maken en daarna ruim een uur bij de orthopeed moesten wachten.
Die man kwam binnen zetten, wierp een steelse blik naar Jamies pols en dacht weer aan zijn spiegelei die hij misliep doordat zijn spreekuur uitliep. Hij had niet eens de foto's bekeken !

We waren dus snel klaar hier....

Maandag was dus de isotopenscan. En mijn ventje was een held ! Een uur lang stil liggen met een groot ding op 2 cm afstand van je lijf en nog te klein om te beseffen waar het voor was. 's Morgens werd een infuusje in z'n hand gezet. Normaal bij kinderen eerst een half uur een verdovende pleister en daarna pas prikken. Bij Jamie geen tijd meer voor, dus huppakee, pats-boem een naaldje erin, nog even poerken voor die goed zat en daarna zijn (goede) hand in een spalk. Met 2 handen kon hij toen niks ! Hierdoor werd hij gedwongen om met zijn zere pols iets te doen en begon hij weer te bewegen. Dit is tot en met vandaag uitgebreid naar (bijna normaal) functioneren zonder kracht te zetten. Dus wat dat betreft zijn we er gelukkig bijna !

Nog ruzie met de kinderarts gemaakt; ze wilden ons naar huis sturen zonder uitslag en dan moesten we gisteren maar bellen. Mooi niet ! Ik wilde niet de kans lopen dat we alsnog te horen kregen dat er een ontsteking zat, dat Jamie opgenomen moest worden en dat er wéér een infuus geprikt moest worden. Wat voor trauma zou dat niet zijn voor dat ventje ?

Dus moeders bleef in het ziekenhuis totdat alles bekend was, dan belde ze de nucleair geneeskundige maar thuis op. De volhouder wint, want we gingen met een positieve uitslag en een andere pijnstiller naar huis.

Ik maak nogal wat ruzie met ziekenhuizen tegenwoordig zeg ;)

Maar wat het nu is cq geweest is ? Ik weet het niet en misschien weten we het wel nooit. Ik blijf het vermoeden houden dat het ventje een greenstickje heeft met een goede stand, wat nu gewoon aan het genezen is. De foto's van vandaag waren ook te vroeg naar mijn idee, dat had pas volgende week gemoeten en hadden we botdoorbouw kunnen zien.

Maandag weer een controle bij de kinderarts...Voorlopig ben ik in ieder geval nog niet van het instituut zorg af (want, had ik nog niet verteld, binnenkort wordt mijn moeder geopereerd aan haar voet door diezelfde flabbergastende hork en krijgt Robin haar buitenboordmotorbeugel)
11 06 08 17:38 | | Jamie | twaalf x commentaar |

Neuroot

Hier kan ik me nu echt druk om maken, waarschijnlijk totaal overbodig, onzinnig, onnuttig en het heeft geen enkel doel.
Ik ben namelijk voor mijn medemens heel vervelend en een beetje een taalpurist. Consequent verbeter ik de mensen om me heen als ze het over "beter als" hebben. Ik gruwel daarvan.
Verkeerd gebruiken van kennen en kunnen en leggen en liggen is ook iets waar mijn nekharen overeind van gaan staan. Heerlijk ook met één kant van de familie die uit Rotterdam afkomstig is.
Oftewel ik ben irritant.

En toen zag ik dit en het blijft maar in mijn hoofd spoken:



Hebben ze bij dat reclamebureau soms groep 4 kinderen in dienst ofzo ? Een afgrijselijke fout.
En ik doe nog wel zo mijn best hier thuis.

Lieve mensen van het Kruidvat:
Iets KOST niet VEEL of IS niet DUUR.
Kost niet duur kan niet. Nu niet, nooit niet, gisteren niet en morgen kan het ook niet.



Waarvan Akte !

PS Nieuws over Jamie volgt nog
10:25 | | Dit weblog | drie x commentaar |

Weer even thuis

Gisteren is er nog een echo van Jamies pols gemaakt. Daar waren totaal geen afwijkingen op te zien. Overigens waren er donderdag ook al foto's van z'n handen en voeten gemaakt, daar waren ook geen afwijkingen op te zien. De bloedwaardes waren hetzelfde, er is een ontsteking, maar niet extreem hoog. De botscan kan pas een week na het begin van de klachten, dus maandag. Tot die tijd wilden ze Jamie houden,ter observatie. Ze deden niks, buiten paracetamol geven om de 6 uur.
Ja zeg, dat kunnen we thuis ook !

Dus ik wilde dat hij thuis kwam en na veel soebatten, mocht dat ook.
Dus we zijn thuis, met een vleugellam, huilerig, hangerig jongetje, maar wél met z'n allen !
Vannacht was het rondweg klote en had hij veel pijn. Goed troosten en verzorgen lukt mij ook niet met mijn schouder (shit, wat kan je je dan machteloos voelen; hij wil wat van jou en jou alleen en het lukt je gewoonweg niet) en uiteindelijk is hij uitgeput in slaap gevallen. Nu is hij redelijk.

Maar we houden vol, maandagochtend wordt hij weer opnieuw opgenomen, de uitslag van de scan krijgen we dan ook gelijk en bepaalt dus of hij een week moet blijven voor antibiotica via het infuus of dat hij naar huis mag.

Oh ja, ze denken dat het om osteomyelitis gaat.

Ik laat weer wat horen !

Het vleugellamme jongetje


Net iets voordat hij gisteren uitgeput in slaap viel, net iets voor z'n eten. Wel duidelijk dat het z'n rechterpolsje is.



En keurig blijven eten


Z'n bewaarde eten na het slapen. Hij is rechts, maar wil wél met een lepeltje eten, want hij is netjes. Dus met links en het ging verbazingwekkend goed.
07 06 08 11:13 | | Jamie | drie x commentaar |

Solidair

Mijn ventje is solidair.
Mijn mama mank met haar rechterarm, dan ik ook mank.
Mijn mama pijn, dan ik ook.
Mijn mama in het ziekenhuis, dan ik ook in het ziekenhuis........

En zo zit ik hier, op de kinderafdeling, achter mijn laptopje (want internet), naast mijn slapende zieke zoontje



Na spruw, heeft hij nu een onsteking in z'n bot. Wat het precies is, weten ze niet. Morgen een isotopenscan, dan weten we meer. Maar voorlopig zitten we even hier.
05 06 08 21:39 | | Jamie | vijf x commentaar |

@Home.....en daarbuiten