Over hier
Een prietpraat, burgerlijk, "oh-wat-ben-ik-trots-op-mijn-kinderen"-log, met af en toe wat politiek, fotografie en wat er nog opkomt. Maar voornamelijk over dochter Robin (okt '96) en tweeling Kim (meisje, dec 2005) en Jamie (jongetje, dec 2005).




Gaap

Nou, dat Utopia is even ver weg.
In ieder geval voor wat betreft uitgerust opstaan.

Vanaf 1 uur vanacht (heuh, hoe schrijf je dat nou ???) hebben Kim en Jamie elkaar afgewisseld met huilen, om mama roepen en als ze eindelijk mama hadden, riepen ze weer om hun eigen bed.
In hun eigen bed was het ook snel weer niet goed, maar met z'n tweeën bij mama was ook niet echt de bedoeling. Jaloers als de pest.

Een paracetamol 's morgens bracht bij Jamie wat verlichting.
Bij Kim niet. Die bleef koortsig, bleef hangerig, greep naar haar oor en sprak niet meer. Alleen fluisteren deed ze.En doof was ze ook, ze hoort me echt niet.
De vorige keer kreeg ik van de huisarts op mijn kop dat ik te lang had gewacht met hulp van een arts inroepen. Dus nu deed ik het gelijk.
En inderdaad, mevrouw heeft weer een oorontsteking én een keelontsteking.
En omdat IK te lang had gewacht de vorige keer met weer opnieuw naar de huisarts stappen, wilde IK nu wél gelijk een antibioticakuur, zodat IK niet opnieuw na een paar dagen naar de huisarts hoefde.

Et voila, met een paracetamol en een slokje amoxycilline gaat het al een stuk beter.
En nu maar hopen dat Jamie ook lekker blijft gaan...

En raad eens ? Is M. thuis denken jullie ?
;-)
29 03 08 22:12 | | Jamie, Kim | een x commentaar |

Utopia

Een lege wasmand...
Een opgeruimd huis...
Krijgen wat je verdient...
Verdienen wat je krijgt...
Praten mét elkaar ipv praten tegen elkaar...
Rust tijdens het eten...
Blauwe hemel, groen gras en tjilpende vogeltjes...
Uitgerust opstaan...
Acceptatie van mensen/kinderen die anders zijn...


Voordat ik 40 ben, bestaat mijn Utopia en mijn doel is om steeds meer van het lijstje weg te kunnen strepen.
Het lijstje was ooit een stuk langer, maar het blijkt dat Utopia af en toe toch om de hoek komt kijken ;)
22 03 08 22:05 | | Dit weblog | twee x commentaar |

Controle, vragen en antwoorden...

Vandaag had ik de controle bij de orthopeed. Wat een ontzettend leuke man !!!!
Ik had bijna het idee dat ik bij hem op de koffie zat ipv dat ik mijn mankementen ging bespreken.

Ik ben in ieder geval een hoop wijzer (maar toch ook weer niet)
Net zoals de radioloog denkt hij dat het actieve rode beenmerg een nasleep is van mijn traumatische bevalling (zo noem je dat officieel, als je achterblijft met een aantal hechtingen, een OK, een ruggenprik én een algehele narcose, een Hb van 3.8 en 3 zakken bloed). Ik vond het meer geluk, met 2 gezonde blakende baby's aan de borst. Maar ja, dat is een kwestie van hoe je er tegenaan kijkt.
Dat kleine lijf van mij moet het wel allemaal weer recht breien en dat gaat gepaard met een totale ombouw van geel naar rood beenmerg om die rode bloedlichaampjes op peil te kunnen krijgen. Daarna gaat het rode beenmerg weer terug naar geel, terwijl het Hb op peil blijft. En zo moet het lichaam weer een nieuw evenwicht vinden. Dat kan een aantal jaar duren volgens hem. Al die tijd gaat de meeste energie naar het aanmaken van rode bloedcellen en is het dus niet meer dan normaal dat ik vaak en veel moe ben en ook nog eens vaak ziek. Dat komt allemaal wel weer goed, duurt alleen even. Het is alleen niet te zien aan mijn bloed, want het Hb blijft dus op peil.
Hij raadt een botscan ook af, pas als ik meer klachten zou krijgen, kunnen we dat doen.

Verder wel controle van het bloed en de volgend keer zou zijn als ik bloed zou laten prikken voor de OK. Want voor mijn schouderklachten zit er niks anders op denkt hij.
Het duurt al te lang, het laat al teveel schade zien en op een gewone manier gaat het toch niet over.
Volgende week naar zijn collega-orthopeed die de schouderdeskundige is.

Die gaat met me bespreken wat voor OK het wordt. Een arthroscopische, waarbij ze alleen een stukje bot weghalen om meer ruimte te creëren en de kalk in mijn gewricht weg te halen, of toch een open OK omdat de pees al gedeeltelijk gescheurd is en aan het rafelen is, wat ze moeten herstellen.
Volgend week woensdag weet ik meer.

Maar hoe dan ook, ik ben er een aantal maanden zoet mee, na de OK.
Zucht, zit ik echt op te wachten.....

En oh ja, dit is een beschrijving van mijn klachten én de OK: Klik
19 03 08 00:17 | | default | twee x commentaar |

Familie klauter en kletter

Ik ben 2 en ik zeg NEE !!!
In duplo, meervoud en kopieervorm.

Klimmen op alles wat hoger is dan je eigen lengte, met z'n tweeën, in je slaapzakje en dan leuk dansen en elkaar omduwen.
Wauw !!!

Als mama of papa boos wordt, maakt dat totaal géén indruk. Voordat die de trap af is, sta je alweer op de ladenkast, vensterbank of nachtkastjes.
NEE van mama of papa, levert een nog grotere NEE op van Uk en Puk.

(tot zover de familie klauter)

Ook leuk is om te kijken of je kan vliegen.
En dat kunnen ze dus niet....
Vooral Kim heeft wat moeite met het manouvreren in het luchtledige, getuige het blauwe ei op haar voorhoofd (ach ja, het is bijna pasen), haar zere tenen, blauw bekken en geschaafde knieën.
Blijkbaar heeft Jamie het wat beter onder de knie.

(tot zover de familie kletter)

En nu is het bijna 10 uur. Ik probeer iemand met totaal géén verstand van internetzaken (gna-gna) op weg te helpen en ondertussen ben ik al 4x boven geweest om ze van de vensterbank af te plukken, waar ze enthousiast naar langsrijdende auto's staan te zwaaien. Nu staan ze een wedstrijdje te doen, wie het meest boven de geluidsgrens kan uitkomen terwijl ze gierend van de lach uit hun bed vallen.
Het klinkt heel gezellig (en dat is het vast ook), maar ik ben bang dat ik zo weer met een koude doek een opkomend paasei in de kiem moet gaan smoren.

Zucht, nog iemand, géén verstand van kinderen benodigd, met de ultieme tip ?



Update 23:00 uur : Ze slapen !!! Bedden anders neer gezet en het lichtbolletje verwijderd. Ze kunnen nu gewoon niet meer zien waarop ze moeten zouden kunnen klimmen en doen het dus niet (en als je de reactie van je broer/zus niet ziet is de clown spelen óók niet leuk)
16 03 08 21:51 | | Kinderen | twee x commentaar |

Bbclone

Nooit geweten dat ik dat had. Het zit er blijkbaar gratis bij, bij Pivot.

Een nedstat (met die verschrikkelijk irritante pop-upjes) of een andere counter heb je niet meer nodig eigenlijk.
Hier zie je alles mee en nog veel meer.

Heel leuk om te zien door wie je allemaal gezocht wordt, hoe vaak je door iemand gezocht wordt, op wat voor zoekwoorden je gevonden wordt en hoe lang iemand op jouw site verblijft en wat hij/zij daar allemaal bekijkt.
Ook kan je zien wie het precies is.

Het is niet verborgen, iedereen kan het zien.
Nieuwsgierig ?

Bbclone
12 03 08 13:43 | | Dit weblog | twee x commentaar |

Wat heb jij in je leeslijst ?

Favoriete buitenlandse logger

Ik reageer daar nooit, zo goed is mijn engels ook weer niet.

Maar ik geniet enorm van haar schrijfstijl.
Vol humor, relativeringsvermogen schrijft zij over haar leven als moeder van 6 (!) kinderen.

Over het verwisselen van een WC-rol (dus niet), kotsende kinderen, rijbewijzen verlengen,boodschappen doen en noem maar op.
Ik ben "verslaafd" aan haar log geraakt na het lezen van haar advertentie op ebay.

Lees en geniet:


(meer)
11 03 08 22:59 | | Dit weblog | Geen commentaar |

Zomaar

Indien er ooit mensen zijn geweest die zich persoonlijk aangevallen voelen, gekrenkt voelen, boos worden, teleurgesteld zijn, naar aanleiding van de inhoud van enkele logposts :
Bij deze mijn ecxuses.

Ik heb nimmer de bedoeling gehad om stemming te maken of mensen te beledigen.

Dit log is slechts een uiting van mijn emoties over alle zaken die mij bezig houden en zeker geen aanvallen van personen of instanties !

En gaat over tot de orde van de dag.
16:45 | | default | |

Heb ik weer

Door mijn schouderklachten (veel, heel veel pijn) moest ik voor een MRI, officieel aangevraagd door een orthopeed, lekker in mijn eigen ziekenhuis, gedaan door een colleginnetje.

Inderdaad de vraagstelling werd beantwoord; pees geïnfecteerd, kapsel kapot en allemaal kalk. Ik zal hiervoor waarschijnlijk wel onder het mes moeten (stukje bot weghalen, zodat ik meer ruimte in het gewricht heb en geen peesontstekingen meer krijg)

Alleen......
Er kwam nog iets extra's in beeld; het bot is ook superactief. Waarschijnlijk allemaal rood beenmerg, want er zit een heleboel vocht in.
Uiteraard heeft de radioloog gelijk gekeken en buiten het feit dat hij me kon vertellen dat ik me geen zorgen hoef te maken, want het is geen tumor, weet hij daarentegen ook niet wat het wel is. Ook de CT die ik moest laten maken gaf geen duidelijk uitsluitsel.

En zo kan het gebeuren dat ik aankomende maandag in mijn eigen ziekenhuis, op mijn eigen afdeling, in de bespreking der moeilijke gevallen terecht ben gekomen. Een team van radiologen en andere artsen gaan mijn onderzoeken bekijken om een diagnose te kunnen stellen.

En ook al heeft de radioloog gezegd dat ik me geen zorgen hoef te maken, vind ik het toch een beetje eng, want wat is het dan wel ??
08 03 08 22:13 | | default | acht x commentaar |

@Home.....en daarbuiten