Over hier
Een prietpraat, burgerlijk, "oh-wat-ben-ik-trots-op-mijn-kinderen"-log, met af en toe wat politiek, fotografie en wat er nog opkomt. Maar voornamelijk over dochter Robin (okt '96) en tweeling Kim (meisje, dec 2005) en Jamie (jongetje, dec 2005).




Walking in a winter wonderland

En dan ben ik nog niet verder gewandeld dan mijn eigen tuin.
(brrrrrrrrrrrrrr, daar is het toch veel en veel te koud voor !)

21 12 07 11:55 | | Fotografie | twee x commentaar |

2 Jaar gelee

19 December 2005, kwart over 10. Precies 2 jaar geleden dus.

In m'n ene arm een infuus, in m'n andere arm een waaknaald. Een band om m'n buik en nog één, beetje strak. Uit m'n edele delen staken 2 draadjes die net zoals die banden op een angstaanjaqgend piepend apparaat waren aangesloten. Ongeveer 300 piepjes per minuut kwamen er uit dat ding. Naast me stond een echo-apparaat en om de hoek van de kamer 2 couveuses.
Ik merkte nog niks, poseerde nog voor een foto met als look alsof ik het heeeeeeeeeel zwaar had, maar lag ondertussen in een deuk.
Ik lag trouwens overal om in een deuk, zullen wel de zenuwen geweest zijn.

Naast mijn kamer lag een vrouw te schreeuwen en te gillen alsof ze gevild werd. Ze was net binnengebracht, had 7 cm ontsluiting en was er bijna. Maar ze moest nog 3 cm en het leek wel asof ze dacht dat hoe harder ze schreeuwde, hoe sneller het zou gaan.

Ik voelde nog niks, maar moest wel ongelooflijk spugen. Net zoals bij Robin, de eerste keer tijdens de hele zwangerschap; tijdens de bevalling. Alle herinneringen aan 9 jaar eerder kwamen weer terug. Toen ging het zo en toen gebeurde dat en toen dat.

Ik werd steeds stiller, het leek wel een compensatie van die vrouw naast me, die maar bleef gillen en schreeuwen.

Om de haverklap kwamen er artsen binnen, verloskundigen, gyneacologen, gyneocologen in opleiding, co-assistenten. Het deed me niks, het ging pijn doen, verdomd veel pijn. Al stonden er 10 wildvreemden in mijn kruis te loeren, het maakte me allemaal geen donder meer uit !

Ik kon op een gegeven moment echt niet meer, zo'n verschrikkelijk veel pijn, niet te houden. We riepen regelmatig om de échte gyn. Dat kon niet, die was in de kamer hiernaast, bij dat gillend speenvarken, want die was er bijna. De tranen liepen over mijn wangen, zo'n pijn, en wegpuffen hielp niet meer. Dat klote-infuus ook, het was zijn/haar schuld. Bij iedere druppel die bij me inliep, kreeg ik meer pijn. Ik wilde het er uit rukken en kronkelde over mijn bed. Maar die gyn ? Die kon echt niet komen, echt waar, buuf was er bijna en had hulp nodig.

Een verpleegkundige kwam binnen en zei dat ik misschien wel wat recht had op pijnbestrijding en riep een verloskundige erbij om te kijken hoeveel ontsluiting ik had, voordat de ruggeprik gezet zou worden.
Opeens stond de gyn van de kamer ernaast bij mij, ze wisselde handschoenen en jas. Die arme vrouw naast me kon de rambam krijgen, IK was er bijna.
Binnen een mum van tijd stond de kamer vol met mensen. Die irritante co in de deuropening beet ik nog toe dat ze of buiten moest blijven, of naar binnen, maar dat staan in de deuropening irriteerde me mateloos !

Om iets over half 2, iets meer dan 3 uurtjes later hield ik 2 beregezonde, prachtige kinderen in mijn armen.

En het speenvarken gilde nog steeds, maar dat hoorde ik niet eens meer.

Kim en Jamie zijn 2 !!!!!!!!!!!





Smak !!!!!
19 12 07 10:26 | | Jamie, Kim | vijf x commentaar |

2e Kamer

Vandaag was een politiek dagje. Dat behoeft misschien wat uitleg aangezien de gemiddelde lezer niet precies weet wat ik allemaal uitspook als ik niet achter de PC zit.
Ik ben dus gemeenteraadslid sinds 1,5 jaar. Mijn gemeente is op vrijwillige basis een samenwerkingstraject gestart met een buurgemeente om een ambtelijke samenvoeging te bewerkstelligen en op termijn een bestuurlijke samenvoeging. Oftewel van 2 gemeenten 1 maken.
In het kader van die samenvoeging is er een (belangrijke) commissie in het leven geroepen, bestaande uit de fractievoorzitters van beide gemeenten. En ondergetekende geeft leiding aan dat zooitje ongeregelde projectielen ten tijde van zo'n commissievergadering in de functie van voorzitter.
Vanavond was weer zo'n vergadering en dan ook nog eentje waarin ik geobserveerd en geëvalueerd werd door een communicatiedeskundige (ja, tegen mijn eigen doemdenken in ben ik met vlag en wimpel geslaagd ;-))

En als voorbereiding op die vergadering ben ik met mijn politieke rechterhand een dagje op stap geweest naar de catacomben van de Tweede Kamer en het gebouw voor de Raad van de Rechtsspraak.
En dat was leuk !!!
Een heel dynamische wereld met allemaal mensen die niet op hun bekkie gevallen zijn. Geert Wilders ziet er in het echie helemaal niet zo wild uit (of hij had z'n uitgroei bijgewerkt, dat kan natuurlijk ook), Mark Rutte draagt te korte broeken (gebrek aan een vrouwelijke inbreng 's morgens in de badkamer ?), Fred Teeven is echt heel sympathiek (gôh, wel allemaal VVD-ers, heeft mijn politieke rechterhand soms een verband daarmee ?) en Femke Halsema wilde ik bijna aanvallen met de vraag of zij een tweeling óók zo leuk vond.

Het Tweede Kamer restaurant heeft heerlijke erwtensoep en in het gebouw is ook een fantastische "oude" bibliotheek (inleeszaal ?) met Nederlandsche Begrootingen uit 1835. De geur van oude boeken, de ouderwetse glijstangen voor de bibliotheektrappen, het gekraak van hout, de serene stilte.

Schone zus, ik begin je passie voor boeken gewoon volledig te begrijpen !!!

Het is bijna een genot om het "Recueille van der Tractaten gemaeckt en gefloten tuffchen......." uit 1576 in je handen te mogen houden en daarin te mogen bladeren.



Daarna dus naar het oude ABN-AMRO gebouw, waar nu de Raad voor de Rechtsspraak zit met hun heel bijzondere vergaderzaal, waarbij de toegangsdeuren bestaan uit de oude kluisdeuren van een meter dik !!

Als afsluiting die vergadering die ik moest voorzitten en wat gewoon heel lekker liep en die ik om kwart voor 10 met een heel tevreden gevoel afsloot.

Ik heb genoten en trek nogmaals de conclusie; politiek is leuk !!! (en smaakt naar meer....)
13 12 07 00:33 | | Raadszaal | twee x commentaar |

Houdini

Kim is een rasechte Houdini.

Geen kleding zo strak en smal of zij weet zich wel los te wurmen.

Sterker nog: Terwijl zij in haar slaapzakje ligt weet zij deze achterstevoren te draaien, haar pyamabroekje uit te doen, haar onderbroekje uit te doen, deze vervolgens achterstevoren op haar hoofd te zetten en haar pyamabroek weer aan te trekken. Let wel, met haar slaapzakje nog achterstevoren aan !!
Uiteraard mag deze onderbroek dan de hele dag niet meer van haar hoofd af en loopt ze dus zo rond:



Ze is sowieso wel een beetje raar, als ze de kans krijgt pikt ze een slab uit de la om die om te doen en dan daar lekker aan friemelend en met haar duim in haar mond zich door het huis te begeven. Een ander doekje is niet goed. Het MOET een slab zijn en hij moet om zijn.

Raar kind is het toch ;-)

En deze foto's gewoon omdat ze zo tekenend zijn voor Jut en Jul. Altijd samen, waar de één is, is de ander. En ook worden dus de stoeltjes samen voor de televisie gezet als het jeugdjournaal (!?) begonnen is en wordt er samen héél ingespannen gekeken.
En blijkbaar is het écht spannend:





(klik voor groter)

En wat worden ze groot hé ? Volgende week alweer 2 !!
12 12 07 00:29 | | Jamie, Kim | een x commentaar |

Gelukkig

In 2 opzichten:
Gelukkig dat ik niet de enige ben die soms foto's maakt (tnx schoonpa)
Gelukkige mensen op de foto.



Een foto van van de zomer, mijn zoon en ik !
(hoe trots kan je zijn om zo'n zinnetje te mogen opschrijven ?)
06 12 07 16:10 | | Jamie | een x commentaar |

Kadootje

En toen was ze 37....
En kreeg ze van manlief en kindertjeslief een nieuw speeltje voor de camera:



En leuk dat is het, zeker met de bijgegeven Omni-Bounce. Maar ik heb nog lang niet door hoe het allemaal werkt en hoe ik er het beste uit kan halen. Maar ik weet wel dat tot nu toe ik het indirect flitsen én gebruik van de omni-bounce het mooiste effect vind geven:







Mooie kindjes euh, foto's hé ?
01 12 07 00:59 | | Fotografie | drie x commentaar |

@Home.....en daarbuiten